Bu fotoğrafı çekmek için şehirden 30km ileriye Söğüt dağı yakınlarına gittim fakat hafıza kartını evde ağabeyimin bilgisayarında unutmuşum. Neyse dedim keşif gezisi olsun bari diyerekten yola devam ettim. Belki Salda gölünü bulurum diye düşündüm. Daha sonra geri döneyim en iyisi dedim ve geldiğim yönden geri dönerken araba birden sarsıldı ve kütürt diye bir ses geldi. Sonra çukura oturduğumu anladım ve gaza yüklendim heyecanla fakat bu sefer de ortalığı duman kapladı. Daha da bir heyecanlandım, hemen kaputu açtım. Allah'tan duman lastiklerdenmiş. Sonra babamgile ulaştım ve durumu izah ettim. Çıkarmayı deneyeceğim, çıkaramazsam gelirsiniz dedim. Sonra bir iki deneme daha yaptım ama olmadı. Aşağı indim bir baktım arabanın sağ tarafı 1,5m'lik bir çukura oturmuş. Daha doğrusu dere yatağı. Çıkması mümkün değil. Babamlar gelene kadar ben çukuru kayalarla doldurmaya başladım. Çukurun büyük kısmını doldurdum. Daha sonra onların da gelmesiyle çukuru hemen hemen tamamladık. Sonra arabadan halat alıp bizima arabayla dedemin arabayı çekmeye çalıştık ama ip hemen kopuverdi. Sonra ikinci plana geçtik. bütün aile arabanın arkasına geçti ve ben gaza yüklendim ve sonunda çıkarmayı başardık. Çukura girmem iyi oldu çünkü bu sayede hafıza kartına da kavuşmuş oldum, hemen 3-4 poz çekiverdim o ara
Bugün hava açık gibiydi. Ben de hazır ehliyeti almışken makineleri alıp bir açılayım dedim. Zir vadisi dolaylarına gittim. Oradaki görkemli kayaları hep çekmek istemişimdir. Yıldızizi yapacaktım ancak belirli bir süre sonra bulutlar kapladı. Ben de atladım tekrardan devam ettim. Yolda hava açtı yine. Bir çoban çeşmesi buldum ve arabayı park ettim. Daha sonra bulutlar yine kapladı. Neyse artık geri döneyim dedim. Atladım geri dönüyordum ki yine arabayı çukura soktum

O an nabzıma baktım 130 vardı

Sonra tekrar atladım arabaya çıkarmaya çalışıyım dedim, bir iki kez denedim ama çıkaramadım. Sonra bir arkadaşı aradım. O çekiciyi aradı çekici 200tl demiş

"Oha!" dedim. Sonra jandarmayı aradım, durumu anlattım, tamam bir ekip yolluyoruz dediler. O ara bir araba durdu. Bizim köylülermiş. Onlar bir el attı. Ben geçtim direksiyona ve çıkarmayı başardık

Sonra tekrar jandarmayı aradım "tamam gerek kalmadı" dedim. Ardından da bir iki fotoğraflarını çektim adamların. Sonra döndük beraber.
Bu seferki biraz daha kolay oldu ama bu seferkinde doğru dürüst fotoğraf yok maalesef.